ผลการค้นหา

ตีแตก* *ตีแตก *ตีแตก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 576 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โหน่ง

[โหฺน่ง] ว. มีเสียงอย่างเสียงตีฆ้องวง.

ไม้ขี้ฉ้อ

น. ไม้เรียวที่ปลายแตกแยกเป็น ๒ แฉก ที่เรียกว่า ไม้ขี้ฉ้อ เพราะตีครั้งเดียวได้ ๒ แนว เท่ากับตี ๒ ครั้ง.

แจรก

[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.

ฉลาย

[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.

โผละ

[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.

แพร่ง

[แพฺร่ง] น. ทางแยกทางบก. ก. แตกออก, แยกออก.

ภิน,ภิน-

[พินนะ-] ว. แตกแล้ว, ทำลายแล้ว. (ป., ส. ภินฺน).

เภทุบาย

น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.

รากฝอย

น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.

เลี่ยมพระ

ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).

สางคลื่น

น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด