ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).
[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).
[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.
[จะระหฺลาด] (กลอน) น. ตลาด, ที่ชุมนุมซื้อขายของต่าง ๆ, เช่น จบจรลาดแลทาง ทั่วด้าว. (นิ. นรินทร์), จรหลาดเลขคนหนา ฝ่งงเฝ้า. (กำสรวล).
[-หฺรง] น. นก, นกยูง. (ช.).
[-ตฺรา] น. ต้นกระถิน. (ช.).
[-หฺยี] น. น้องรัก. (ช.).
น. ชีวิต, ดวงวิญญาณ. (ช.).
[-หฺงัน] ก. หมั้นไว้ (เพื่อแต่งงาน). (ช.).
น. เจ้าเมืองน้อย. (ช.).
[-หฺนัน] น. ดอกลำเจียก. (ช.).
[-หฺลา] น. เทวดาผู้ใหญ่. (ช.).