ค้นเจอ 243 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชะล้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วณิชย์,วณิชยา

[วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).

วิชนี

[วิดชะ-] น. วีชนี. (ป. วีชนี; ส. วีชน).

วิภัช,วิภัช-

[-พัด, -พัดชะ-] ก. แบ่ง, แยก, จำแนก. (ป., ส.).

อาชญาบท

[อาดยาบด, อาดชะยาบด] น. ข้อกฎหมาย.

อาวัชนาการ

[-วัดชะ-] น. ความรำพึง; การรำลึก. (ป. อาวชฺชน + อาการ).

ประหาร

น. การตี, การฟัน, การล้าง, การผลาญ. ก. ฆ่า, ทำลาย. (ส. ปฺรหาร; ป. ปหาร).

ชะช้า

อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อเวลาโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น, ชะ ชะชะ หรือ ชัดช้า ก็ว่า.

ชัดช้า

อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อเวลาโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น, ชะ ชะชะ หรือ ชะช้า ก็ว่า.

แชล่ม

[ชะแล่ม] ว. สวย, งดงาม, แช่มช้อย, แฉล้ม หรือ แสล้ม ก็ใช้.

ภุชสมโภค

[พุชะสมโพก] น. การสวมกอด, การกอดรัด. (ส.).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

ภาชนะ

[พาชะนะ, พาดชะนะ] น. เครื่องใช้จำพวกถ้วยโถโอชามหม้อไหเป็นต้น สำหรับใส่สิ่งของ. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ