ค้นเจอ 333 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จ้าวป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระนาด

น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.

พระหารณย์,พระหารัณย์

น. ป่าใหญ่. (ป. พฺรหา + ส. อารณฺย).

อรัญ,อรัญ-

[อะรัน, อะรันยะ-] น. ป่า. (ป. อรญฺ; ส. อรณฺย).

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.

ผีบ้านไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

จะกละ

น. ชื่อผีชนิดหนึ่ง เชื่อกันว่ามีรูปเป็นแมว อยู่ในจำพวกผีป่า หมอผีชาวป่าเลี้ยงไว้ใช้ไปทำร้ายศัตรู. (สยามสมาคม).

ปล่อยปลาลงน้ำ

(สำ) ก. ปล่อยศัตรูไปแล้วเขาจะไม่นึกถึงบุญคุณ, มักใช้เข้าคู่กับ ปล่อยเสือเข้าป่า เป็น ปล่อยเสือเข้าป่า ปล่อยปลาลงนํ้า.

ป่าชายเลน,ป่าเลน

น. ป่าที่อยู่ตามชายทะเลที่มีเลนและนํ้าทะเลขึ้นถึง ต้นไม้ในป่าประเภทนี้มักมีรากงอกอยู่เหนือพื้นดินเพื่อคํ้ายันลำต้น โดยมากเป็นไม้โกงกาง แสม และลำพู.

เพลาะ

น. วัวป่าชนิดหนึ่งเขาบิด ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).

โมง

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่งอยู่ตามป่า ใช้นํ้าเปลือกแช่ปูนขาวทำให้ปูนแข็ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ระงมไพร

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง อยู่ตามป่าใหญ่. (พจน. ๒๔๙๓).

วโนทยาน

[วะโนทะ-] น. สวนป่า. (ส. วน + อุทฺยาน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ