ค้นเจอ 678 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิรศักดิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เจิม

น. คิ้ว. (อนันตวิภาค). (ข. จิญฺเจิม ว่า คิ้ว).

จินต์

[จินตะ-] ก. คิด. (ป., ส.).

หัวโขน

น. รูปหัวยักษ์ ลิง ที่ใช้สวมเวลาเล่นโขนหรือละคร, โดยปริยายหมายถึงตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ดำรงอยู่ มักใช้ในสำนวน เช่น สวมหัวโขน ถอดหัวโขน.

ดอกฟ้า

น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.

พันธนำ

[-ทะนำ] น. ผ้าพันศพผู้มีฐานันดรศักดิ์.

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

จิตร,จิตร,จิตร-,จิตร-

[จิด, จิดตฺระ-] น. การวาดเขียน, การระบายสี, ลวดลาย. ว. งดงาม, สดใส, ที่เขียนงดงาม. (ป., ส.).

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).

ดุรค,ดุรคะ

[ดุรก, ดุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส. ตุรค ว่า สัตว์ไปเร็ว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ