ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).
[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).
(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.
ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).
ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).
[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).
[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
น. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).