ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,158 รายการ

ว. ตะกละ, ตะกลาม, มักกิน, กินไม่เลือก, เห็นแก่กิน, มักใช้รวมกันว่า จะกละจะกลาม ก็มี, ตะกละตะกลาม ก็ว่า, โดยปริยายหมายความว่าอยากได้มาก ๆ.

[-กฺละ, -กฺลาม] ว. มักกิน, กินไม่เลือก, เห็นแก่กิน, มักใช้รวมกันว่า ตะกละตะกลาม ก็มี, จะกละจะกลาม ก็ว่า, โดยปริยายหมายความว่า อยากได้มาก ๆ.

(สำ) ทีใครทีมัน.

ก. กินมากผิดปรกติเมื่อถึงคราวจะตาย, โดยปริยายหมายความถึงกินจุเกินควร.

ก. เคี้ยวกิน (ใช้แก่นักบวช). น. เรียกอาหารการกินของนักบวชว่า ของขบฉัน.

[ตฺริบ] (แบบ) ก. อิ่ม, ให้อิ่ม, ให้กิน, เลี้ยง, กิน เช่น ตฤปตฤณ. (ส.; ป. ตปฺป).

น. ค่าใช้จ่ายในการดำรงชีพ.

ว. เหมาะกัน, สมกัน, เสมอกัน, มีค่าเท่ากัน.

(คณิต) น. จำนวนเลขที่มีค่ามากกว่าศูนย์.

[โพชะนะ-, โพดชะนะ] น. อาหาร; การกิน, การกินข้าว. (ป., ส.).

น. อาหารซึ่งปรกติใช้กินพร้อมข้าว.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ