ค้นเจอ 735 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คู่ฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทห์ฟากฟ้า

(ดารา) น. เทหวัตถุในท้องฟ้าหรือในอวกาศ เช่น ดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ อุกกาบาต, บางทีใช้ เทห์ฟ้า. (อ. celestial body, heavenly body).

ยอแสง

ว. ปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แต่ยังเห็นแสงตะวันจับขอบฟ้าเป็นสีแดงเข้ม, มักใช้ว่า ตะวันยอแสง.

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.

คัคน,คัคน-,คัคนะ

[คักคะนะ] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน).

ดาวเหนือ

น. ดาวฤกษ์สุกใสดวงหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดกับขั้วท้องฟ้าเหนือ.

ทางช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวซึ่งแผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า.

ทึม,ทึม,ทึม ๆ

ว. ครึ้ม, มัวซัว, เช่น ท้องฟ้าทึม สีทึม ๆ.

นภดล

[นบพะดน] น. พื้นฟ้า. (ส. นภสฺตล).

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

กว้าง

[กฺว้าง] น. ด้านสั้นที่คู่กับด้านยาว. ว. ไม่แคบ, แผ่ออกไป.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ