ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.
น. เสียงใหญ่ เช่น ผู้ชายมักมีเสียงห้าวกว่าผู้หญิง.
น. เสียงพูดที่เพี้ยนไปจากสำเนียงมาตรฐาน.
น. เสียงที่แห้งไม่แจ่มใส; ชื่อของกลุ่มเสียงที่บีบให้สูงเป็นพิเศษของเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่า โดยเฉพาะปี่ใน.
[คฺรืด] ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงลากสิ่งของครูดไป หรือเสียงกรน.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงทุบแผ่นหลังด้วยกำปั้นหรือเสียงดื่มนํ้าอย่างเร็วเป็นต้น.
น. ทองคำ เช่น หอคำ เชียงคำ.
ว. คำประกอบท้ายคำอื่น บอกความเป็นเชิงอ้อนวอน บังคับตกลง หรือเน้นให้หนักแน่น เป็นต้น เช่น อยู่นะ ไปละนะ.
[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.
ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.
ว. เสียงร้องเช่นนั้นอย่างเสียงอีเก้งร้อง.
ว. เสียงดังอย่างเสียงบีบแตร, แป๊น ก็ว่า.