ค้นเจอ 2,758 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนอื่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แน่

ว. แท้, จริง, ไม่เป็นอื่น, เช่น ทำแน่ ไปแน่; เก่ง, มีฝีมือดี, เช่น คนนี้มือแน่มาก.

พึ่ง

ก. อาศัย เช่น พึ่งบารมีคนอื่น, พักพิง เช่น ไปพึ่งเขาอยู่, ขอความช่วยเหลือ เช่น หนีร้อนมาพึ่งเย็น.

วางเพลิง

[-เพฺลิง] ก. จุดไฟเผาอาคารบ้านเรือนหรือทรัพย์สมบัติ; โดยปริยายหมายความว่าให้ร้ายคนอื่น.

ส่วนได้ส่วนเสีย

น. ประโยชน์ที่ควรได้ควรเสียซึ่งมีอยู่ในส่วนรวม, การได้การเสียร่วมกับคนอื่น, เช่น เขาไม่สนใจงานนี้เพราะไม่มีส่วนได้ส่วนเสียด้วย.

สาวไส้ให้กากิน

(สำ) ก. นำความลับของฝ่ายตนไปเปิดเผยให้คนอื่นรู้เป็นการประจานตนหรือพรรคพวกของตน.

หมูเขาจะหามเอาคานเข้าไปสอด

(สำ) น. คนที่เข้าไปขัดขวางขณะที่ผู้อื่นทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งกำลังจะสำเร็จ.

หวงก้าง

ก. หวงของที่ตนไม่มีสิทธิ์, กันท่าคนอื่นในสิ่งที่ตนได้ใช้ประโยชน์แล้วหรือใช้ประโยชน์ไม่ได้.

เอาลูกเขามาเลี้ยงเอาเมี่ยงเขามาอม

(สำ) ก. เอาลูกของคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูก เป็นภาระรับผิดชอบที่หวังผลตอบแทนแน่นอนไม่ได้.

วสละ

[วะสะ-] น. คนชั่ว, คนถ่อย, คนตํ่าช้า, คนชั้นตํ่า. (ป.; ส. วฺฤษล).

ชนกลุ่มน้อย,ชนหมู่น้อย

น. ชนต่างเผ่าหรือต่างเชื้อชาติที่อยู่อาศัยรวมกันกับชนเผ่าอื่นหรือเชื้อชาติอื่นที่มีจำนวนมากกว่า.

นานาจิตตัง

ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.

ศฐะ

[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ