ค้นเจอ 563 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ข.ข."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก ข ไม่กระดิกหู

[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

อเสกขบุคคล,อเสขบุคคล

[อะเสกขะ-, อะเสขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ขัค

(แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

เสมา

[สะเหฺมา] น. หญ้า. (ข. เสฺมา).

ไผท

[ผะไท] น. แผ่นดิน. (ข. ไผฺท).

ระเมียร

ก. ดู, น่าดู. (ข. รมึล ว่า ดู).

ไถง

[ถะไหฺง] น. ตะวัน; วัน. (ข. ไถฺง).

เกียน

น. อ่าว, ทะเล, เช่น เกาะเกียน. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ