ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อเกาะในทะเลจีนใต้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฮกเกี้ยน.
(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.
น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.
น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).
ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.
น. เรียกบริเวณปลายสุดของแกนโลกเหนือและใต้ที่มีละติจูด ๙๐ องศาเหนือว่า ขั้วโลกเหนือ และที่มีละติจูด ๙๐ องศาใต้ว่า ขั้วโลกใต้.
[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
น. ชื่อการฟันด้วยขอช้างอย่างหนึ่ง คือฟันให้หยุดอย่างชะงัก. (ตำราขี่ช้าง).
[กฺรอง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กระชอน.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เหลวไหล, ไม่แน่นอน.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. สอย, กระทุ้ง.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เซ่อ, เซอะ.