ค้นเจอ 704 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขี่กระบอง,ขี้ใต้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไต้หวัน

น. ชื่อเกาะในทะเลจีนใต้ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลฮกเกี้ยน.

โกโรโกโรก

(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.

ขี้เทา

น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.

โคมัย

น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).

ปลดทุกข์

ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.

ขั้วโลก

น. เรียกบริเวณปลายสุดของแกนโลกเหนือและใต้ที่มีละติจูด ๙๐ องศาเหนือว่า ขั้วโลกเหนือ และที่มีละติจูด ๙๐ องศาใต้ว่า ขั้วโลกใต้.

คร้าน

[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.

กระพังเหิร

น. ชื่อการฟันด้วยขอช้างอย่างหนึ่ง คือฟันให้หยุดอย่างชะงัก. (ตำราขี่ช้าง).

กรอง

[กฺรอง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กระชอน.

กลอกแกลก

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เหลวไหล, ไม่แน่นอน.

กะดะ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. สอย, กระทุ้ง.

กะเร่อ

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เซ่อ, เซอะ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ