ผลการค้นหา

ขอบฟ้า* *ขอบฟ้า *ขอบฟ้า*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 388 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขอบฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สภาว,สภาว-,สภาวะ

[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).

สรวง

[สวง] น. ฟ้า, สวรรค์; เทวดา. ก. เซ่น, บูชา, บน.

อนิลบถ

[อะนิละบด] น. ทางลม, ฟ้า, อากาศ. (ป. อนิลปถ).

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

เลียบ

ก. ไปตามริม, ไปตามขอบ, เช่น เรือแล่นเลียบชายฝั่ง เดินเลียบริมคลอง.

ชรอ่ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ชอํ่า, มืดมัว, มืดครึ้ม, เช่น ชรอ่ำฟ้าใต้แผ่นหงาย. (แช่งน้ำ), ฟ้าหล้าเข็ดขาม ชรอื้อชรอ่ำอับทิศ. (สมุทรโฆษ).

กระแฉ่น

(โบ) ก. ดังสนั่น เช่น ฟ้ากระแฉ่นเรือนผยองช่วยดู. (แช่งนํ้า).

ขวานฟ้า

น. ขวานที่ทำด้วยหินในยุคหิน เชื่อกันว่าตกลงมาจากฟ้าเมื่อเวลาฟ้าผ่า.

คคนัมพร

[คะคะนำพอน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร).

ช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวที่แผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า เรียกว่า ทางช้างเผือก.

โพยม

[พะโยม] น. ท้องฟ้า, อากาศ, โพยมัน หรือ โพยมาน ก็ใช้. (ส. โวฺยมนฺ).

ภูรโลก

[พูระโลก] น. ชื่อแผ่นดินเมื่อพูดเกี่ยวกับฟ้าและสวรรค์. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด