ค้นเจอ 346 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุณที"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุนที

[กุนนะที] น. แม่นํ้าน้อย ๆ, แม่นํ้าเล็ก ๆ, เช่น แตกเป็นนิเทศกุนทีน้อย ๆ. (ม. ร่ายยาว กุมาร). (ป. กุนฺนที; ส. กุนที, กุ = น้อย + นที = แม่นํ้า).

กระษาปณ์

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

กุศโลบาย

[กุสะ-, กุดสะ-] น. อุบายอันแยบคาย. (ส. กุศล + อุปาย).

แกว่ง

[แกฺว่ง] ก. อาการที่เคลื่อนไหวไปทางโน้นทีทางนี้ทีโดยที่โคนหรือต้นของสิ่งนั้นติดอยู่กับสิ่งอื่น, โดยปริยายหมายความว่า ไม่อยู่กับที่, ไม่อยู่ในแนว, เช่น จิตแกว่ง.

ขะยุก

ก. ดันเข้าไปทีละน้อย ๆ; ยุหรือหนุนส่ง.

ดั้วเดี้ย

ว. เคลื่อนไปทีละน้อย ๆ เช่น หนอนไต่ดั้วเดี้ย.

ทีฆ,ทีฆ-

[ทีคะ-] (แบบ) ว. ยาว, นาน, ยั่งยืน. (ป.; ส. ทีรฺฆ).

บ่อนทำลาย

ก. แทรกซึมเข้าไปเพื่อทำลายอยู่ภายในทีละน้อย ๆ.

ประสมประสาน

ก. ผสมผสาน, เก็บรวมไว้ทีละเล็กละน้อย, เก็บเล็กผสมน้อย.

แปลยกศัพท์

ก. ยกคำบาลีขึ้นมาแปลเป็นไทยไปทีละคำ.

ละเลียด

ก. กินทีละน้อย ๆ เช่น มัวละเลียดอยู่นั่นแหละ.

เสียงเลื่อน

น. เสียงร้องเพลงที่ผิดระดับไปทีละน้อย ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ