ผลการค้นหา

กานติพัทธ์* *กานติพัทธ์ *กานติพัทธ์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 269 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กานติพัทธ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัจจุสกาล,ปัจโจสกาล

[ปัดจุดสะกาน, ปัดโจสะ-] น. เวลาเช้ามืด. (ป.).

พุทธุปบาทกาล

[พุดทุบบาดทะกาน] น. ช่วงเวลาที่มีพระพุทธเจ้าเกิดขึ้นในโลก. (ป.).

ทุติย,ทุติย-

[ทุติยะ-] (แบบ) ว. ที่ ๒, มักใช้นำหน้าศัพท์อื่น เช่น ทุติยดิถี = วัน ๒ คํ่า, ทุติยมาส = เดือนที่ ๒, ทุติยวาร = ครั้งที่ ๒, ทุติยสุรทิน = วันที่ ๒. (ป.).

กิตติมศักดิ์

[-ติมะ-] ว. ยกย่องเพื่อเป็นเกียรติยศ เช่น ปริญญากิตติมศักดิ์ สมาชิกกิตติมศักดิ์.

เกียรติศักดิ์

[เกียดติสัก] น. เกียรติ, เกียรติตามฐานะของแต่ละบุคคล.

ประติศรัพ

[ปฺระติสับ] น. ปฏิสวะ. (ส.; ป. ปฏิสฺสว).

ปสูติ

[ปะสูด] น. ประสูติ. (ป.; ส. ปฺรสูติ).

เผลอสติ

[-สะติ] ก. หลงลืมสติไปชั่วขณะ, ขาดสติไปชั่วขณะ.

ยุติ

[ยุดติ] ก. ตกลง, จบ, เลิก, เช่น เรื่องนี้ยุติแล้ว ไม่ต้องพิจารณาอีกต่อไป.

สุติ

น. การได้ยินได้ฟัง; ขนบธรรมเนียม; เสียง. (ป.; ส. ศฺรูติ).

อัปฏิภาค

[อับปะติพาก] ว. ไม่มีเปรียบ, เทียบไม่ได้. (ป. อปฺปฏิภาค).

ปริษการ

[ปะริดสะกาน] น. บริขาร. (ส. ปริษฺการ; ป. ปริกฺขาร).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด