ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-เหฺม่า] น. เขม่า, ละอองขึ้นที่ลิ้นเด็กอ่อน โบราณเรียกว่า กระเหม่าซาง. (แผลงมาจาก เขม่า).
[กฺราย] น. โรคซางจรชนิดหนึ่ง มีอาการตัวร้อน ลงราก กระหายนํ้า. (แพทย์).
น. เครื่องดนตรีทางถิ่นอีสาน ทำด้วยไม้ซางผูกเรียงต่อกับเต้าแคน สำหรับเป่าเป็นเพลง.
น. ยาที่ใช้ป้ายในลำคอเด็กเล็ก ๆ แก้หละ ละออง ซาง.
[กะบิน] (แบบ) น. ลิง. (ส. กปิล).
[กะละ-] (โบ) ก. ระเหย, ซ่านออก.
ก. ถึงที่เหมาะ, ถึงที่กะไว้, พอดี.
[ตุ๊กกะ-] (ปาก) ว. ไม่สลักสำคัญอะไร.
[-นะกะชาด] น. หนอน. (ป.).
[-วะกะ] (แบบ) น. ไฟ. (ป., ส.).
[แปฺลน] น. แบบที่กะกำหนดไว้. (อ. plan).
[ผะลิกะ-] น. ผลึก. (ป.).