ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, หัวตะคาก ก็เรียก.
น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, ตะคาก ก็เรียก.
ว. อาการของคนที่มีลักษณะผอมจนเห็นกระดูกอก.
[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน
ก. แย่งด้วยอาการเช่นฉุด ยุด ดึงไปมา เช่น ยื้อข้อมือ, มักใช้เข้าคู่กับคำ แย่ง เป็น ยื้อแย่ง เช่น หมายื้อแย่งกระดูกกัน.
ก. แก้ข้อขัดข้องให้ลุล่วงไปชั่วคราว.
(ปาก) น. ปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้.
ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.
ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).
ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.
[บดทะ-] (แบบ) น. เท้าผู้มีบุญ เช่นกษัตริย์.
[บาดทะ-] น. ละอองเท้า. (ป. ปาทปํสุ).