ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ไม่ยอมตาม, ตั้งข้อสู้.
ก. ชี้ข้อบกพร่อง.
(แบบ) น. ความปวดร้าวในข้อ. (ส.).
น. ส่วนของฟันที่ฝังอยู่ในกระดูกที่เป็นเบ้าของฟัน.
ก. กินอาหารด้วยมือ.
ก. จับมือพากันไป.
ว. ไม่มีทางสู้, ไม่พ้นมือไปได้.
(ราชา) น. กำไลมือ.
ก. กระพุ่มมือ, พนมมือ ก็ว่า.
[สะหฺวาบ] น. ส่วนกายของคนและสัตว์สี่เท้า อยู่ระหว่างชายโครงกับสันกระดูกตะโพก เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูก.
น. คำเข้าคู่กัน หมายความว่า มือที่เคลื่อนไหว เช่น ไม้มืออยู่ไม่สุข ทำไม้ทำมือ, ใช้ว่า มือไม้ ก็มี.