ค้นเจอ 690 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ป.ป.ก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิกขัมภ์

[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).

ติก,ติก-,ติกะ

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

ปริหาส

[ปะริหาด] ก. บริหาส. (ป.).

ภัญชะ

ก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).

ดิฐ

ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).

ลุปต์

(แบบ) ก. ลบออก, ตัดออก. (ส.; ป. ลุตฺต).

ปริพัตร

[ปะริพัด] ก. บริพัตร. (ป. ปริวตฺต; ส. ปริวรฺต).

ปรตยักษ์

[ปฺรดตะยัก] (กลอน) ก. ประจักษ์. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).

ประณุท

[ปฺระนุด] ก. บรรเทา, ระงับ. (ส. ปฺรณุท; ป. ปนุท).

ประเจก

ว. ปัจเจก, เฉพาะตัว, เฉพาะผู้เดียว. (ป. ปจฺเจก; ส. ปฺรเตฺยก).

บริจารก

[บอริจารก] น. คนใช้, คนบำเรอ. (ป., ส. ปริจารก).

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ