ค้นเจอ 4,651 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระดูกกบ

น. ชื่อไม้เถาพุ่มรอเลื้อยชนิด Hymenopyramis brachiata Wall. ในวงศ์ Labiatae กิ่งอ่อนสี่เหลี่ยม ใบออกตรงข้ามกัน ดอกเล็กสีขาวออกเป็นช่อตรงปลายกิ่ง ผลกลมมีกระเปาะหุ้ม, กระพัดแม่ม่าย ก็เรียก.

กระตรับ

ดู [[หมอช้างเหยียบ]]

กระต๊อบ

น. กระท่อมเล็ก ๆ. (พายัพและอุดรว่า ตูบ).

กระติบ

(ถิ่น-อีสาน) น. ภาชนะสานรูปกลม มีฝาครอบ สำหรับบรรจุข้าวเหนียวนึ่ง.

กระตูบ

น. กระท่อม, กระต๊อบ, ตูบ ก็ว่า. (ดู [[ตูบ]]).

กระแตวับ

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

กระถอบ

น. แผ่นทองคำฉลุลายเป็นกิ่งต้นเครือวัลย์กระหนก สำหรับเสียบห้อยที่ชายพกลงมาในระหว่างช่องหน้าขาทั้ง ๒ สามัญเรียกว่า ช่อทับชาย เช่น ที่ประดับเทวรูปทรงเครื่องทั่วไป เรียกกันว่า สุวรรณกระถอบ หรือ สุวรรณกัญจน์ถอบ.

กระเถิบ

ก. เขยิบไปจากที่เดิม.

กระทบ

ก. โดน, ถูกต้อง, ปะทะ, พูดหรือทำให้กระเทือนไปถึงผู้อื่น เช่น พูดกระทบเขา ตีวัวกระทบคราด, ในบทกลอนใช้ว่า ทบ ก็มี เช่น ของ้าวทบปะทะกัน. (ตะเลงพ่าย), หรือว่า ประทบ ก็มี เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

กระทบกระทั่ง

ก. แตะต้อง, ทำให้กระเทือนถึง, ทำให้กระเทือนใจ.

กระทบกระเทียบ

ว. เปรียบเปรยให้กระทบถึง.

กระทบกระเทือน

ก. กระเทือนไปถึง, พาดพิงไปถึงให้รู้สึกสะเทือนใจ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ