ตัวกรองผลการค้นหา
ราเชน
หมายถึงน. ไม้หอมชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
กเรนทร,กเรนทร์
หมายถึง(กลอน; แผลงมาจาก กรินทร์) น. ช้าง เช่น พลคชคณหาญหัก กเรนทรปรปักษ์ ปราบประลัย. (สมุทรโฆษ).
คะใน
หมายถึง(โบ) บ. ข้างใน, ในกลอนเขียนเป็น คใน เช่น ปางพระไปนอน คในพนานต์ พระเอาภูบาล ไปสมกัลยา. (สมุทรโฆษ).
คะมำ
หมายถึงก. ล้มควํ่า, อาการที่หัวพุ่งไปเพราะสะดุด.
นางร้องไห้
หมายถึงน. หญิงที่ทำหน้าที่หรือรับจ้างร้องไห้ครํ่าครวญถึงคุณความดีของผู้ตาย.
ควิวควัง,ควิวควั่ง,ควิวคว่าง,ควิวคว้าง
หมายถึง[-คฺวัง, -คฺวั่ง, -คฺว่าง, -คฺว้าง] ก. หมุนคว้างจนใจหวิว ๆ, อาการที่จิตใจรู้สึกหวาดหวิว; ใช้โดยปริยายว่า เวิ้งว้าง, กว้างใหญ่, น่ากลัว, เช่น สาครควิวคว่าง, โบราณเขียนเป็น ควิวคว่งง ก็มี เช่น สมุทรพิศารลิว ควิวคว่งง แลนา. (กำสรวล).
เฉียง
หมายถึงน. ต้นไม้ใช้ใบทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
เชี่ยม
หมายถึงน. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ตางัว
หมายถึงน. ชื่อไม้ดอกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
บังโกรยตัวผู้,บังโกรยตัวเมีย
หมายถึง[-โกฺรย-] น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ปากราก
หมายถึง[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
เพชรกลับ
หมายถึง[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).