ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) น. ผู้เป็นใหญ่ในการปกครองบ้านเมือง.
[หิตานุหิตะปฺระโหฺยด] น. ประโยชน์เกื้อกูลน้อยใหญ่.
น. ความเป็นใหญ่, ความเป็นไทแก่ตัว; การปกครองตนเอง.
ว. ใหญ่, โต. (แผลงมาจาก โอฬาริก, โอฬารึก).
(สำ) ก. ทำการใหญ่ไม่ควรตระหนี่.
น. ฐานานุกรมของเจ้าคณะใหญ่และรองเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายพระสงฆ์จีนและพระสงฆ์ญวน.
น. ผู้แสวงหาศีลาทิคุณอันยิ่งใหญ่, ฤษีใหญ่, พระพุทธเจ้า. (ป.; ส. มหรฺษิ).
น. เรียกฝนเม็ดใหญ่ที่ตกลงมาซู่ใหญ่เพียงครู่เดียวแล้วหยุดว่า ฝนไล่ช้าง, ฝนซู่ ก็เรียก.
[อิดสะริยะ-] น. ความเป็นใหญ่, ความเป็นเจ้า, ความยิ่งใหญ่. (ป. อิสฺสริย; ส. ไอศฺวรฺย).
(สำ) น. ประเทศหรือคนที่มีอำนาจหรือผู้ใหญ่ที่กดขี่ข่มเหงผู้อ่อนแอหรือผู้น้อย.
คนพูดกำลังจะโดนอีกฝ่ายแกง เพราะจริง ๆ แล้วสิ่งที่พูดถึงใหญ่โตกว่าที่อีกฝ่ายพูดไว้
เพื่อบอกว่ามางานเลี้ยงธรรมดา พอมาเจอเพื่อนที่งาน เพื่อนแต่งตัวจัดเต็ม ที่ตลกคือเราแต่ตัวธรรมดาอยู่คนเดียว งานไม่ใหญ่แน่นะวิ?????
อ่านว่า งาน-ไม่-ไหย่-แน่-นะ-วิ
[คฺละ] ว. ลักษณะที่ปนกัน ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ทั้งดีและไม่ดี เช่น ผลไม้ผลเล็กผลใหญ่ปนกัน เรียกว่า คละกัน.