ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 630 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แสง,แสงไฟ,แสงสว่าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉาย

ก. ส่องแสงออกไป; (ปาก) กรายให้เห็น เช่น หล่อนฉายไปฉายมาทั้งวัน.

ทัศนศาสตร์

น. วิชาฟิสิกส์แขนงหนึ่งว่าด้วยเรื่องราวของแสง. (อ. optics).

ผกาย

น. ดาว; แสงกระจาย, โดยมากใช้ว่า ประกาย. (ข. ผฺกาย).

แพร้ว

ว. แพรว, แวววาว, มีแสงวับ ๆ วาบ ๆ.

ภาสวร

[พาสะวอน] ว. สว่าง, มีแสงพราว. (ส.).

ระยิบระยับ

ว. ยิบ ๆ ยับ ๆ เช่น แสงดาวระยิบระยับ.

ริบรี่,ริบหรี่

ว. เกือบดับ, สว่างน้อย ๆ, เช่น แสงริบหรี่.

เรืองรอง

ว. สุกปลั่ง เช่น พระพุทธรูปมีแสงเรืองรอง.

วิชชุ,วิชชุดา,วิชชุตา

[วิด-] น. แสงไฟฟ้า, สายฟ้า. (ป.; ส. วิทฺยุตฺ).

ตามไฟ

ก. จุดให้ไฟติดไว้, สุมไฟที่ขอนไม้ให้ติดอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้ผู้อื่นต่อไฟไปใช้หรือเพื่อแก้หนาว.

เงามัว

(แสง) น. อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปถึงได้บ้าง; (ภูมิ) ส่วนที่เห็นเป็นเงาหลัว ๆ รอบบริเวณที่มืดมิดของดวงจันทร์หรือดวงอาทิตย์เวลามีคราส.

โคม

น. เครื่องครอบตะเกียงเพื่อบังลมหรือบังคับแสงไฟ, ตะเกียงเครื่องตามไฟ หรือเครื่องให้แสงสว่างซึ่งมีเครื่องบังลมหรือเครื่องบังคับแสงไฟเช่นนั้น ใช้ตั้ง หิ้ว หรือแขวน เช่น โคมไฟฟ้า, ลักษณนามว่า โคม, ดวง, ใบ, ลูก, เรียกชามอย่างเก่าขนาดใหญ่ รูปคล้ายโคม ว่า ชามโคม, ลักษณนามว่า ใบ, ลูก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด