ผลการค้นหา

เกินควร* *เกินควร *เกินควร*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 469 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เกินควร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกินตัว

ว. เกินฐานะ เช่น ใช้จ่ายเกินตัว, เกินสภาพปรกติ เช่น รู้เกินตัว ทำงานเกินตัว.

ตีโพยตีพาย

ก. แกล้งร้องหรือทำโวยวายเกินสมควร, แสดงความเสียอกเสียใจจนเกินเหตุ.

ขาทนียะ

[ขาทะ-] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว, มักใช้เข้าคู่กับคำ โภชนียะ เป็น ขาทนียโภชนียะ หมายความว่า อาหารที่ควรเคี้ยวและอาหารที่ควรบริโภค. (ป.).

ฟุ้ง

ก. ตลบไป เช่น หอมฟุ้ง กลิ่นฟุ้ง, ปลิวไป, กระจายไป, เช่น ฝุ่นฟุ้ง. ว. มากเกินควร (ใช้แก่กริยาคุย) เช่น คุยฟุ้ง.

กำไร

น. ผลที่ได้เกินต้นทุน. ว. ยิ่ง, เกิน, เช่น ทรงบำเพ็ญบารมีสี่อสงไขยกำไรแสนมหากัป.

รุ่มร่าม

ก. เกินพอดี, เกินที่ควรเป็น, เช่น หนวดเครารุ่มร่าม, ไม่กะทัดรัด, ไม่รัดกุม, เช่น แต่งหนังสือสำนวนรุ่มร่าม, ไม่เรียบร้อย เช่น กิริยารุ่มร่าม, ปรกติใช้เกี่ยวกับเสื้อผ้าเครื่องแต่งตัวที่ยาวหรือใหญ่เกินตัว เช่น แต่งตัวรุ่มร่าม.

เกี่ยวแฝกมุงป่า

(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.

ขูดเลือด,ขูดเลือดขูดเนื้อ

ก. เรียกเอาราคาหรือดอกเบี้ยเกินสมควร.

คิดมาก

ก. คิดเกินกว่าเหตุ, รู้สึกสะเทือนใจง่าย.

แจดแจ้,แจ๊ดแจ๋

(ปาก) ว. มีกิริยาวาจาจุ้นจ้านเกินพอดี.

ล้นมือ

ว. มากเกินกว่าจะทำไหว เช่น มีงานล้นมือ.

อธึก

ว. อธิก, ยิ่ง, เกิน, มาก, เพิ่ม, เลิศ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด