ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 166 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หัว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัวบ้านท้ายบ้าน

ว. ทั่วทั้งหมู่บ้าน.

หัวเบี้ย

น. ผู้ที่เก็บและจ่ายเงินในวงถั่วโปเป็นต้น; (โบ) จำนวนเงินขนอนตลาดที่เรียกเก็บเอาไว้ในทีแรก.

หัวโบราณ

ว. นิยมตามแบบเก่าแก่, (ปาก) ครึมาก, ล้าสมัย.

หัวปลวก

น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.

หัวปลี

น. ดอกของกล้วยที่ยังมีกาบหุ้มอยู่ ซึ่งอยู่ถัดจากกล้วยตีนเต่า.

หัวปักหัวปำ

ว. อาการที่หัวถลำไปข้างหน้าเพราะเมาเหล้าเมารถเป็นต้น เช่น คนเมาเดินหัวปักหัวปำ, โดยปริยายหมายความว่า โงหัวไม่ขึ้น เช่น ถูกใช้ทำงานจนหัวปักหัวปำ หลงผู้หญิงจนหัวปักหัวปำ.

หัวปั่น

ก. ทำงานจนยุ่งงงไป, ประสบกับเหตุยุ่งเหยิงหลาย ๆ เหตุเป็นต้นจนงง. ว. มึนงงเพราะประสบกับปัญหาต่าง ๆ ที่ทับถมเข้ามาจนแก้ไม่ตก.

หัวป่า

น. คนทำอาหาร ในคำว่า แม่ครัวหัวป่า พ่อครัวหัวป่า, โบราณเขียนเป็น หัวป่าก์.

หัวปาก

(โบ) น. นายร้อย. (จ. ปัก, แป๊ะ, ว่า ร้อย).

หัวปี

ว. ทีแรก, เกิดก่อนเพื่อน, เช่น ลูกคนหัวปี.

หัวปีท้ายปี

น. ต้นปีและท้ายปี เช่น เธอคลอดลูกหัวปีท้ายปี.

หัวพัน

น. ตำแหน่งข้าราชการโบราณรองจากนายเวรลงมา, หัวหน้าควบคุมทหารจำนวนพันหนึ่ง; (โบ) นายทหารผู้ช่วยกองเสนาหลวงในสมัยโบราณ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด