ค้นเจอ 281 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หลับนอน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สัปหงก

[สับปะหฺงก] ว. อาการที่หน้าหงุบลงเพราะง่วงนอน.

หน้าเซียว

ว. มีสีหน้าแสดงความอิดโรยไม่สดใสเพราะอดนอนมากเป็นต้น.

เอ้เต

ว. นั่งหรือนอนปล่อยตัวตามสบายมีท่าสง่าผ่าเผย.

เกลือกกลิ้ง

ก. กลิ้งหรือเสือกตัวไปมา เช่น นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนที่นอน, เกลือก ก็ว่า; พยายามกระเสือกกระสนไปตามมีตามได้หรือด้วยความทุกข์ทรมาน เช่น นอนเกลือกกลิ้งไปมาด้วยความทุรนทุราย, กลิ้งเกลือก ก็ว่า.

ตื่น

ก. ฟื้นจากหลับ เช่น ตื่นนอน, ไม่หลับ เช่น ตื่นอยู่; แสดงอาการผิดปรกติเพราะตกใจ ดีใจ หรือแปลกใจ เป็นต้น เช่น วัวตื่น ควายตื่น ตื่นเวที ตื่นยศ ตื่นไฟ; รู้สิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง ในคำว่า พระพุทธเจ้าเป็นผู้ตื่นแล้ว; โดยปริยายหมายความว่า รู้เท่าทัน, รู้ตัวขึ้น.

ทอดหุ่ย

(ปาก) ว. อาการที่ไม่เอาธุระปล่อยให้เป็นไปตามเรื่องตามราว, อาการที่ปล่อยอารมณ์ตามสบาย, มักใช้ประกอบคำนอน ว่า นอนทอดหุ่ย.

สะกดจิต

ก. ใช้อำนาจจิตเป็นสื่อสะกดให้หลับแล้วบังคับให้กระทำตามความต้องการของตน.

สะกดทัพ

ก. ใช้อำนาจเวทมนตร์บังคับให้ทหารในกองทัพของฝ่ายตรงข้ามหลับ.

กลางดิน

น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.

ขึงพืด

ก. จับให้นอนเหยียดยาวกางแขนกางขา.

เขลง

[เขฺลง] ว. ทอดอารมณ์อย่างสบาย (ใช้แก่กริยานอน).

คุดคู้

ว. ขดตัวงอแขนงอเข่า เช่น นอนคุดคู้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ