ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วฺรึสบ] (แบบ) น. พฤษภ. (ส. วฺฤษภ; ป. วสภ).
[พิดสะหฺวาด] ว. รักใคร่, สิเนหา, เช่น ไม่น่าพิศวาส. (ส. วิศฺวาส; ป. วิสฺสาส ว่า ความคุ้นเคย).
[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).
ว. เร็ว. (แผลงมาจาก ป., ส. ชว).
ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).
[ชับ] (แบบ) ว. เร็ว. (ป., ส. ชว).
[วะนะ-] น. แผล, ฝี. (ป.; ส. วฺรณ).
[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).
[ตฺรึงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ. (ส. ตฺรึศตฺ; ป. ตึส).
[พุด] น. ข้าวลีบ, แกลบ. (ป.; ส. พุส). ว. กล้า, ยิ่ง, มาก. (ส. ภฺฤศ).
[วาสบ] น. พระอินทร์. (ส., ป. วาสว).
[สะรัน] ว. ซึ่งเป็นที่พึ่ง. (ส. ศรณฺย).