ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ศาลาที่ยกพื้นสูงใช้ประกอบศาสนกิจเป็นต้น เช่น ศาลายกที่หน้าวัดสุทัศนเทพวราราม.
[-ระชะรา] (แบบ) น. นางอัปสร. (ส.).
[บุรานะ-] น. เมียที่มีอยู่ก่อนบวช. (ป.).
[ปะวีน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ป.).
ว. ยี่สิบ เช่น เบญจเพส ว่า ยี่สิบห้า. (ป. วีส).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
[ปะสุ] น. ปศุ. (ป.; ส. ปศุ).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
[ราไชสะหฺวัน] น. ราชสมบัติ. (ส.).
[-ขะรา] น. นํ้าตาล, นํ้าตาลกรวด. (ป.; ส. ศฺรกรา).
ว. เปรอะ เช่น ราขึ้นเหอะ; ขรุขระ เช่น หน้าเป็นสิวเหอะ.
[อัดฉะรา] น. นางฟ้า. (ป.; ส. อปฺสรสฺ).