ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะระสิดตะวิดทะยา, ปะระสิดวิดทะยา] (แพทย์) น. วิชาที่ว่าด้วยพยาธิ.
[กะสิกอน] น. ผู้ทำไร่ไถนา.
ก. ฉงน, สนเท่ห์, แคลงใจ, เช่น และเย็นตระชักสิชำงาย. (สมุทรโฆษ).
[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.
[ปฺระสิดทิ-] น. คำกล่าวเพื่อความศักดิ์สิทธิ์ หมายความว่า ขอให้สำเร็จแก่เรา.
ว. ประเสริฐ, วิเศษ. (ป. วิสิฏ; ส. วิศิษฺฏ).
[มะนะสิกาน] น. การกำหนดไว้ในใจ. (ป., ส.).
[วิกะสิด] ก. บาน, แย้ม. (ป., ส.).
น. จุก; หงอน; เปลวไฟ. (ส.; ป. สิข).
[สะมิด] ก. ยิ้ม, เบิกบาน. (ส.; ป. สิต).
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).