ค้นเจอ 816 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สิราวรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปกรณ์

[ปะกอน] น. คัมภีร์, ตำรา, หนังสือ. (ป. ปกรณ; ส. ปฺรกรณ).

วยากรณ์

น. พยากรณ์. (ป., ส. วฺยากรณ).

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

กิจจะลักษณะ

ว. เป็นการเป็นงาน, เป็นเรื่องเป็นราว, เป็นระเบียบเรียบร้อย.

ชั่วช่างชี ดีช่างสงฆ์

(สำ) ว. ปล่อยไปตามเรื่องตามราว ไม่เอาเป็นธุระ.

ปล้ำผีลุกปลุกผีนั่ง

(สำ) ก. พยายามทำให้มีเรื่องมีราวขึ้นมา.

ตัวละคร

(วรรณ) น. ผู้มีบทบาทในวรรณกรรมประเภทละคร นวนิยาย เรื่องสั้น และเรื่องแต่งประเภทต่าง ๆ.

ถ่อมไส้

(วรรณ) ก. กินอาหารน้อย ๆ เช่น อาหารถือถ่อมไส้ รัดบรัศไว้ด้วยผ้า. (ม. คำหลวง).

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ