ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วะตากาน] (แบบ) น. สายเชือก. (ป., ส.).
น. สายป่าน, เชือก, เครื่องผูกพัน. (ป., ส.).
น. สายเชือกหรือลวดที่รั้งเสากระโดงเรือเป็นต้น.
น. สายรัดท้องม้าเพื่อยึดอานให้แน่น.
น. แถว, สาย; พวก, หมวด. (ป.; ส. เศฺรณี).
[โสตะ-] น. กระแส, สายนํ้า. (ป.; ส. โสฺรตสฺ).
[-บน] น. บัวสาย. (ป. อุปฺปล; ส. อุตฺปล).
น. ทางที่แยกเป็น ๓ สาย เกิดจากทางสายหนึ่งมาบรรจบเป็นมุมฉากกับทางอีกสายหนึ่ง เรียกว่า ทางสามแพร่ง, โบราณถือว่าเป็นทางผีผ่าน ไม่เป็นมงคล เช่น ไปทำพิธีเซ่นวักเสียกบาลที่ทางสามแพร่ง.
น. สายที่ใช้ประกอบการสื่อสารทางโทรศัพท์ ๒ เส้น ต่อจากห้องเครื่องชุมสายโทรศัพท์ไปยังบ้านผู้ใช้โทรศัพท์, คู่สาย ก็ว่า.
ก. ม้วนด้ายเข้าหลอดด้วยไนหรือเครื่องจักร; ควง เช่น กรเกาะขอกรอธาร เงือดง้าง. (ลิลิตพยุหยาตรา).
น. สายห้อยใช้สะพายเฉวียงบ่า ๒ ข้าง หรือข้างเดียว.