ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ทิบอดี, -ทิบบอดี] น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก. (ป. โลกาธิปติ).
น. คนดี, คนที่มีคุณงามความดี, (ใช้ในการยกย่อง). (ป.).
(แบบ) น. การชั่ว, การไม่ดี. (ส.; ป. กุกมฺม).
น. หัวหน้า (มักใช้ในทางไม่สู้ดี).
น. ตัวแสดงที่ทำให้คณะดีขึ้น.
น. ชื่อข้าวเจ้าพันธุ์ดีพันธุ์หนึ่ง.
(สำ) น. การทำความดีเพียงผิวเผิน.
[พะสุมะดี] น. แผ่นดิน. (ส.).
(ปาก) น. ท่าทาง เช่น มาดเขาดี วางมาด.
น. ความงาม, ความดี. (ส.; ป. โสภณ).
น. ม้าอย่างดี. (ป. หย + อุตฺตม).
น. เรียกทิศที่โหรถือว่าไม่ดี.