ค้นเจอ 7,268 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สปป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สูป,สูป-,สูปะ

[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).

ประ,ประ-,ประ-

[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

ประสพ

[ปฺระสบ] น. การเกิดผล. (ส. ปฺรสว; ป. ปสว).

ปริษัท

[ปะริสัด] น. บริษัท. (ส. ปริษทฺ; ป. ปริส).

สูริ

น. คนมีปัญญา. (ป., ส.); ผู้กล้าหาญ. (ป.; ส. ศูริ).

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

ประบาต

น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).

อมตบท

น. ทางพระนิพพาน. (ป. อมตปท; ส. อมฺฤตปท).

กัณณ์

(แบบ) น. หู. (ป.; ส. กรฺณ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ