ผลการค้นหา

ค้นเจอ 565 รายการ

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.

[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.

[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.

ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.

ว. มันเป็นเงาวับ, มันปลาบ หรือ มันแผล็บ ก็ว่า.

บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ