ค้นหา "ว.ม.ร." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 8,384 รายการ

[คันหิด] (แบบ) ว. ถูกจับไว้, ถูกยึดไว้, ซึ่งถือไว้, เช่น ก็บ่มิครรหิตให้แล้. (ม. คำหลวง กุมาร). (ป. คหิต; ส. คฺฤหิต).

[กุระระ, กุรุระ] (แบบ) น. นกเขา, แปลว่า เหยี่ยว ก็มี เช่น แม่กุรร์จาปน้อยหาย แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส. กุรร).

(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

[แคฺรงเคฺรียว] (โบ; กลอน) ว. แรงมาก, โบราณเขียนเป็น แครงครยว ก็มี เช่น ท่านนี้แครงครยว คืนคํ่าขํ่าขยว จักขอสักอัน. (ม. คำหลวง มหาพน).

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).

ว. อร่อย เช่น อนี้ต้นหว้าหวานกระป่ำ. (ม. คำหลวง กุมาร; มัทรี).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ