ค้นเจอ 635 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วีรพงศ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อจิร,อจิร-,อจิระ

[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).

อุร,อุร-,อุระ,อุรา,อุรา

น. อก. (ป.; ส. อุรสฺ).

การวิก

[การะวิก] น. นกการเวก เช่น การวิกรวังวนกุณาล พเพรียกพร้องกระแสงใส. (สมุทรโฆษ). (ป. กรวีก; ส. กรวีก, กลวิงฺก).

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

อติชาต,อติชาต-

[อะติชาด, อะติชาดตะ-] ว. เลิศกว่าเผ่าพงศ์. (ป., ส.).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

จตุรเวท,จตุรเพท

[จะตุระเวด, จะตุระเพด] น. ชื่อคัมภีร์พระเวท ๔ คัมภีร์ของศาสนาพราหมณ์ในยุคพระเวท คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวทหรืออาถรรพเวท. (ดู เวท, เวท-).

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

จตุรมุข

(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ