ผลการค้นหา

วิรากานต์* *วิรากานต์ *วิรากานต์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 353 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิรากานต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

ราไชศวรรย์

[ราไชสะหฺวัน] น. ราชสมบัติ. (ส.).

สักขรา

[-ขะรา] น. นํ้าตาล, นํ้าตาลกรวด. (ป.; ส. ศฺรกรา).

เหอะ

ว. เปรอะ เช่น ราขึ้นเหอะ; ขรุขระ เช่น หน้าเป็นสิวเหอะ.

อัจฉรา

[อัดฉะรา] น. นางฟ้า. (ป.; ส. อปฺสรสฺ).

วิบัติ

น. พิบัติ, ความฉิบหาย, ความหายนะ, ความเป็นอัปมงคล, เช่น ทรัพย์สมบัติวิบัติ; ความเคลื่อนคลาด, ความผิด, เช่น อักขราวิบัติ. ก. ฉิบหาย เช่น ขอจงวิบัติทันตาเห็น. (ป., ส. วิปตฺติ).

มือไม่พาย เอาตีนราน้ำ

(สำ) ก. ไม่ช่วยทำแล้วยังขัดขวางการทำงานของผู้อื่น.

มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ

(สำ) ก. ไม่ช่วยทำแล้วยังขัดขวางการทำงานของผู้อื่น.

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).

บพิธ

[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).

ประวิสรรชนีย์

[ปฺระวิสันชะนี] ก. ใส่เครื่องหมายวิสรรชนีย์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด