ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).
[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).
[นิน-] น. ที่ลุ่ม. (ป.; ส. นิมฺน).
[นิพัดทะ-] น. กุศลที่ทำเป็นนิจ.
[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).
ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).
ว. อย่างเกรงกลัว เช่น ไหว้ละล้าว. (นิ. นรินทร์).
[วิคะเนด, วิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่งมีพระเศียรเป็นช้าง ถือว่าถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ พิฆเนศ หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศ; วิฆน + อีศฺวร).
น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.
คนพูดกำลังจะโดนอีกฝ่ายแกง เพราะจริง ๆ แล้วสิ่งที่พูดถึงใหญ่โตกว่าที่อีกฝ่ายพูดไว้
เพื่อบอกว่ามางานเลี้ยงธรรมดา พอมาเจอเพื่อนที่งาน เพื่อนแต่งตัวจัดเต็ม ที่ตลกคือเราแต่ตัวธรรมดาอยู่คนเดียว งานไม่ใหญ่แน่นะวิ?????
อ่านว่า งาน-ไม่-ไหย่-แน่-นะ-วิ
[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).
[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).