ค้นเจอ 470 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิญญู, วิญญชน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรรมวิบาก

[กำมะวิบาก] น. ผลของกรรม. (ส. กรฺม + วิปาก = ผล; ป. กมฺม + วิปาก).

วิสัชนา

[วิสัดชะนา] ก. ตอบ, ชี้แจง, เช่น ขอวิสัชนาดังนี้. (ป. วิสชฺชนา).

ทวิ

[ทะวิ] (แบบ) ว. สอง. (ป., ส.).

ทวิชากร

[ทะวิ-] (แบบ) น. ฝูงนก. (ส.).

วิกขัมภ์

[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).

วิกัต

ว. วิกฤต. (ป. วิกต).

วิเทศสัมพันธ์

[วิเทด-] น. ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ.

วิมลัก

[วิมะ-] (โบ) ว. รักยิ่ง.

วิวัฏ

น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).

เวสมะ

[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).

กำเลา

(แบบ) ว. โง่, อ่อน, ไม่รู้เท่าทัน, ไม่มีไหวพริบ, เช่น ดุจตักแตนเต้นเห็นไฟ บมิใฝ่หนีไกล กำเลากำเลาะหวังเขญ. (อนิรุทธ). (ข. กํเลา จาก เขฺลา).

เจโตวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ