ค้นเจอ 245 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิชาญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภรตศาสตร์

[พะรดตะ-] น. วิชาฟ้อนรำทำเพลง.

แม่ไม้

น. ท่ารำและท่าต่อสู้ที่เป็นหลักในวิชากระบี่กระบองหรือมวย.

ยาหม้อใหญ่

(สำ) น. สิ่งที่น่าเบื่อ เช่น วิชาคำนวณเป็นยาหม้อใหญ่.

ศิลปศึกษา

น. วิชาว่าด้วยการเรียนการสอนศิลปะ เช่น ทฤษฎีศิลป์ ประวัติศาสตร์ศิลป์.

สูตินรีเวช

[-นะรีเวด] น. วิชาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ การคลอด และโรคเฉพาะสตรี.

สูติศาสตร์

น. วิชาว่าด้วยการปฏิบัติรักษาเรื่องการตั้งครรภ์ การทำคลอด และภาวะหลังคลอด.

อักขรสมัย

[อักขะหฺระสะไหฺม] น. วิชาหนังสือว่าด้วยการอ่านการเขียน. (ป.).

อักษรสมัย

[อักสอนสะไหฺม] น. วิชาหนังสือว่าด้วยการอ่านการเขียน. (ส.).

รากฐาน

น. หลักสำคัญอันเป็นพื้นฐานรองรับ, ส่วนที่เป็นพื้นรองรับสำหรับพัฒนาต่อไป, เช่น วางรากฐานการศึกษา วิชาคณิตศาสตร์เป็นรากฐานของวิชาวิทยาศาสตร์; พื้นเพ เช่น มีรากฐานมาจากไหน.

เพ็จ

ก. เผล็ด, ผลิ, เช่น พิเภทเพ็จผกากาญจน. (ม. คำหลวง จุลพน).

คณิตศาสตร์

[คะนิดตะสาด] น. วิชาว่าด้วยการคำนวณ. (ส. คณิต + ศาสฺตฺร).

ตำรา

น. แบบแผนที่ว่าด้วยหลักวิชาต่าง ๆ, ตำรับตำรา ก็ว่า. (ข. ฎํรา, ตมฺรา).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ