ค้นหา "วารณ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 197 รายการ

น. การละ, การทิ้ง, เช่น สมุจเฉทประหาณ. (ส. ปฺรหาณ; ป. ปหาน).

[พักคาน] น. ตัวอักษรที่สุดวรรค คือ ง ญ ณ น ม.

[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).

น. เครื่องประดับร่างกาย ในคำว่า ถนิมพิมพาภรณ์. (ป. พิมฺพ + อาภรณ).

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

[โรปะนะ] น. การเพาะปลูก. (ป.; ส. โรปณ).

น. ผ้าป่าน. ว. ทำด้วยป่านหรือปอ. (ส.; ป. สาณ).

น. หนี้ เช่น ราชิณ (ราช + อิณ) ว่า หนี้หลวง. (ป.; ส. ฤณ).

[พิจาน, พิจาระนา] ก. ตรวจตรา, ตริตรอง, สอบสวน. (ป., ส. วิจาร, วิจารณ, วิจารณา).

[ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).

[ขะสะหฺนะ] (โบ) น. ครู่, ครั้ง, คราว, เช่น ขษณะอัฒรติเวลา. (สมุทรโฆษ). (ส. กฺษณ; ป. ขณ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ