ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อายไม่กล้าสู้หน้า, ขายหน้า.
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
ว. กล้าหาญ เช่น ยงยุทธ์ เยี่ยมยง, เก่งกล้าสามารถ เช่น ตัวยง.
[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).
[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).
ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).
[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.
น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.
[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).
ก. เวียนกลับ เช่น ลมหวน.
[อะนิละ-] น. ลม. (ป., ส.).
(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.