ค้นเจอ 737 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พ.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จำบัง

ก. กำบังกาย, หายตัวไป, เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช).

ชมไช

(กลอน) ก. ชื่นชมยินดี, รื่นเริง, เช่น พนคณนกหคชมไช. (ม. คำหลวง มหาพน).

ชรัด

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).

เช้า

(โบ) น. กระเช้า เช่น ครั้นเช้าก็หิ้วเช้า. (ม. คำหลวง มัทรี).

ตะลิบ

ว. ลิบ, ไกล, เช่น ตะลิบหายไปไม่เห็นตัว. (ม. กาพย์ กุมารบรรพ).

เปียว

(โบ) ก. เป่า เช่น เปียวปี่แก้วเคนผสาร. (ม. คำหลวง มหาราช).

อัฐม,อัฐม-,อัฐมะ

[อัดถะมะ] (แบบ) ว. ที่ ๘ เช่น อัฐมภาค อัฐมราชา. (ป. อฏฺม).

อัษฎมะ

[อัดสะดะมะ] (แบบ) ว. ที่ ๘. (ส.; ป. อฏฺม).

กันตัง

น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).

กำแพงเศียร

น. ไก่พันทาง มีหงอนเป็นจัก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).

คางโทน

น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ