ค้นเจอ 247 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พาทิศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทักขิณา

น. ทักษิณา, ทานเพื่อผลอันเจริญ; ขวา, ทิศใต้. (ป.; ส. ทกฺษิณา).

ธตรฐ

[ทะตะรด] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่ง ประจำทิศบูรพา.

มุมเท

(แม่เหล็ก) น. มุมระหว่างแนวทิศของสนามแท้ของแม่เหล็กโลกกับแนวระดับ.

วิรุฬหก

[-รุนหก] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่ง ประจำทิศทักษิณ. (ป.).

วิรูปักษ์

น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่ง ประจำทิศประจิม. (ป. วิรูปกฺข).

หรดี

[หอระดี] น. ทิศตะวันตกเฉียงใต้. (ป.; ส. ไนรฺฤติ).

อินเดีย

น. ชื่อประเทศและชนชาติหนึ่งในเอเชียใต้ อยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศพม่า.

อุตราภิมุข

[อุดตะรา-] ก. บ่ายหน้าไปทางทิศเหนือ. (ป., ส. อุตฺตราภิมุข).

ท้วง

ก. พูดเป็นทำนองไม่เห็นด้วย; พยุง, ประคอง, พา, เช่น ท้วงตนหนีไปได้.

ทะเวน

(โบ) ก. พานักโทษไปประจานในที่ต่าง ๆ, ตะเวน ตระเวน หรือ กระเวน ก็ว่า.

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

แจงรูป

น. วิธีเอาเถ้าถ่านและกระดูกศพที่เผาเสร็จแล้วบนกองฟอนมาเรียงลำดับเป็นอย่างรูปคน ให้หัวอยู่ทางทิศตะวันตกแล้วหันกลับมาทางทิศตะวันออก, แปรรูป หรือ แปรธาตุ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ