ค้นเจอ 323 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พัดพาไป,ซัดไป"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พานรินทร์

[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.

ภาสวร

[พาสะวอน] ว. สว่าง, มีแสงพราว. (ส.).

ภราดรภาพ,ภราตรภาพ,ภราตฤภาพ

[พะราดะระพาบ, พะราดอนระพาบ, -ตฺระ-, -ตฺรึ-] น. ความเป็นฉันพี่น้องกัน.

โตมร-

[โตมะระ-] น. อาวุธสำหรับซัด, หอกซัด, สามง่ามที่มีปลอกรูปเป็นใบโพสวมอยู่. (ป., ส.).

ท้วง

ก. พูดเป็นทำนองไม่เห็นด้วย; พยุง, ประคอง, พา, เช่น ท้วงตนหนีไปได้.

ทะเวน

(โบ) ก. พานักโทษไปประจานในที่ต่าง ๆ, ตะเวน ตระเวน หรือ กระเวน ก็ว่า.

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

ปราย

[ปฺราย] ก. ซัด, หว่าน, สาดให้กระจายไป, เช่น ปรายข้าวตอกดอกไม้, มักใช้เข้าคู่กับคำ โปรย เป็น โปรยปราย.

ปุพพะภัททะ,บุรพภัทรบท

[-พัดทะ, บุบพะพัดทฺระบด, บุระพะพัดทฺระบด] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๕ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปราชสีห์ตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาวโปฐบท ดาวแรดตัวผู้ หรือ ดาวหัวเนื้อทราย ก็เรียก.

ประพาต

[ปฺระพาด] ก. พัด, กระพือ. (ส. ปฺรวาต).

พัศดี

[พัดสะ-] น. ผู้บังคับการเรือนจำ, ผู้ปกครองนักโทษ.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ