ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ซุ้มรอบพระปรางค์และพระเจดีย์สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป.
น. แก้วอันประเสริฐสุดของพุทธศาสนิกชน คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์. (ส.).
[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).
[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).
[ไพสัดชะ-] น. พระนามพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งในพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน; ชื่อพระกริ่ง.
[กะระ-] น. กรรณิการ์.
[จะระ-] (กลอน) ก. คั่ง.
น. ประหลํ่า.
[-จะระ-] ก. เที่ยวไป. (ป.).
[ออระ-] ดู คิ้วนาง.
[จะระ-] น. ความประพฤติ, ในพระพุทธศาสนาหมายความว่า ข้อปฏิบัติเป็นเครื่องบรรลุวิชชา. (ป.).
[มอระนะพาบ] น. ความตาย. ก. ตาย (ใช้แก่พระสงฆ์).