ค้นเจอ 6,210 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป-ม-ธ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถานธนานุบาล

น. โรงรับจำนำของกรุงเทพมหานคร, โรงรับจำนำของเทศบาล.

ประดัก ๆ

ว. อาการแห่งคนที่ตกนํ้าแล้วสำลักนํ้า เรียกว่า สำลักประดัก ๆ, อาการที่ชักหงับ ๆ ใกล้จะตาย.

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

ประวิน

น. ห่วงที่เกี่ยวกันสำหรับโยงสัปคับช้าง, ห่วงติดกับบังเหียนหรือเหล็กผ่าปากม้า, กระวิน ก็ว่า.

ปรียะ,ปรียา

[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

ไก่ได้พลอย

การที่ได้ของมีค่ามาแต่ไม้รู้คุณค่าของสิ่งนั้น

สำนวน

ที่มา แนวคิดต้นกำเนิดจากหนึ่งในนิทานอีสป

โกกิล,โกกิล-,โกกิลา

[-ละ-] น. นกดุเหว่า เช่น โกกิลาหรือจะฝ่าเข้าฝูงหงส์. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์). (ป., ส.).

โกไสย

[-ไส] น. ผ้าทำด้วยไหม เช่น โกไสยวัตถาภรณ์. (ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์). (ป. โกเสยฺย).

ขันธาวาร

[-ทาวาน] (แบบ) น. ค่าย, กองทัพ, เช่น เสด็จถึงขันธาวารประเทศ. (ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์). (ป.).

เฉท

[เฉด] (แบบ) น. การตัด, การฟัน, การฉีก, การเด็ด, การขาด, เช่น เฉทเฌอ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป., ส.).

ษัณ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ