ค้นเจอ 258 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณณภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประหาณ

น. การละ, การทิ้ง, เช่น สมุจเฉทประหาณ. (ส. ปฺรหาณ; ป. ปหาน).

พรรคานต์

[พักคาน] น. ตัวอักษรที่สุดวรรค คือ ง ญ ณ น ม.

พาณ,พาณ-

[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).

พารณ,พารณะ

[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).

พิมพาภรณ์

น. เครื่องประดับร่างกาย ในคำว่า ถนิมพิมพาภรณ์. (ป. พิมฺพ + อาภรณ).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

มเหยงค์

[มะเห-ยง] น. ภูเขา, เนินดิน. (ป. มหิยงฺคณ).

โรปนะ

[โรปะนะ] น. การเพาะปลูก. (ป.; ส. โรปณ).

ศาณ

น. ผ้าป่าน. ว. ทำด้วยป่านหรือปอ. (ส.; ป. สาณ).

อิณะ

น. หนี้ เช่น ราชิณ (ราช + อิณ) ว่า หนี้หลวง. (ป.; ส. ฤณ).

ภวันดร

[พะวันดอน] น. ภพอื่น, ภพภายหน้า. (ป.; ส. ภวานฺตร).

ภวตัณหา

น. ตัณหาเป็นไปในภพ คือ ความอยากมี อยากเป็น อยากเกิด. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ