ค้นเจอ 291 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปวริศร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริมาณ

[ปะริมาน] น. กำหนดความมากน้อยของจำนวน.

ปริวรรตกรรม

[ปะริวัดตะกำ] (แบบ) น. การหมุนเวียน.

ฤษยา

[ริดสะหฺยา] (โบ) น. ริษยา.

อาจริย,อาจริย-

[-จะริยะ-] (แบบ) น. อาจารย์. (ป., ส. อาจารฺย).

อุปริมปริยาย

[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.

บริเฉท,บริเฉท-

[บอริเฉด, บอริเฉทะ-, บอริเฉดทะ-] น. การกำหนด; ข้อความที่รวบรวมเอามาจัดเป็นตอน ๆ, ข้อความที่กำหนดไว้เป็นหมวด ๆ. (ป. ปริจฺเฉท).

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).

กุมภนิยา

น. ชื่อพิธีชุบศรพรหมาสตร์ของอินทรชิตในเรื่องรามเกียรติ์.

สรทะ

[สะระ-] น. ฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูสารท. (ป.; ส. ศรท).

บริณายก

[บอรินายก] (แบบ) น. ปริณายก, ผู้นำบริวาร, หัวหน้า, ผู้เป็นใหญ่. (ส. ปริณายก; ป. ปรินายก).

ปริทัศน์

[ปะริทัด] น. การวิจารณ์; หนังสือประเภทวารสารที่วิจารณ์ข่าวหรือเรื่องราวต่าง ๆ. (ส. ปริ + ทรฺศน).

บริมาส

[บอริมาด] น. พระจันทร์เต็มดวง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ