ผลการค้นหา

ปริแตก,ปะทุ* *ปริแตก,ปะทุ *ปริแตก,ปะทุ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,067 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปริแตก,ปะทุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมริเดียนแรก

(ภูมิ) น. เมริเดียนที่ลากผ่านหอตรวจดาว เมืองกรีนิช เป็นเมริเดียนที่ใช้กำหนดเวลามาตรฐานกรีนิช และใช้เป็นเมริเดียนแรกหรือเมริเดียน ๐ องศาเพื่อกำหนดเมริเดียนอื่น ๆ โดยใช้วัดจากเมริเดียนกรีนิชเป็นหลัก.

สุริยวงศ์

น. วงศ์แห่งกษัตริย์เนื่องมาจากพระอาทิตย์, คู่กับ จันทรวงศ์. (ส.).

เฮอริเคน

น. ชื่อพายุที่มีความเร็วลมเช่นเดียวกับพายุไต้ฝุ่น แต่เกิดในมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และภาคตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ลมสลาตัน ก็เรียก. (อ. hurricane).

ไอริณ

เกลือสินเธาว์

ฆ้องปากแตก

(สำ) ว. ปากโป้ง, เก็บความลับไม่อยู่, ชอบนำความลับของผู้อื่นไปโพนทะนา.

ตีบทแตก

ก. แสดงได้แนบเนียนสมบทบาท.

สังฆเภท

[-เพด] น. การที่ภิกษุทำให้สงฆ์แตกหมู่แตกคณะออกไป, นับเป็นอนันตริยกรรมอย่าง ๑ ในอนันตริยกรรม ๕. (ป.).

บริพนธ์

[บอริพน] (แบบ) ก. ปริพนธ์, ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).

บริพันธ์

[บอริพัน] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง, ประพันธ์. (ป. ปริพนฺธ).

ปริกัป

[ปะริกับ] ก. กำหนด. (ป. ปริกปฺป; ส. ปริกลฺป).

ผริต,ผริต-

[ผะหฺริด, ผะริตะ-] ก. แผ่ไป, ซ่านไป. (ป.).

มหัจฉริย,มหัจฉริย-,มหัจฉริยะ

[มะหัดฉะริยะ-] ว. น่าอัศจรรย์มาก. (ป.; ส. มหาศฺจรฺย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด